Istotne zmiany w nowelizacji ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a dotyczące pracodawców.

Dotychczasowe zapisy ustawy w zakresie : Art. 36 ust. 5, 6, i 7

– zostały uchylone.

Znowelizowana ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy uchyliła zapisy przepisów art. 36 ust. 5, 6 i 7, i tym samym zniesiono dotychczasowe obowiązki pracodawcy w zakresie :

• informowania przez pracodawców urzędu pracy o wolnych miejscach zatrudnienia wraz z zastrzeżeniem w zakresie niedyskryminowania kandydatów do pracy (ust. 5),

• uzyskiwania od kandydatów do pracy oświadczeń o pozostawaniu w rejestrach urzędów pracy (ust. 6),

• powiadamiania PUP o zatrudnieniu bezrobotnego (ust. 7).

Celem wprowadzonych zmian jest skuteczne wyeliminowanie dodatkowych działań, które były postrzegane jako niepotrzebne i generujące dodatkowe koszty zarówno dla pracodawców, jak i publicznych służb zatrudnienia. Jednocześnie należy wskazać, iż wprowadzonym zmianom towarzyszy również uchylenie przypisanej sankcji skierowanej do pracodawcy zgodnie z zapisem art. 119 ust. 1 zmienionej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Ponadto, zapisy :

Art. 36 ust. 5 a

Przepis art. 36 ust. 5 a został wprowadzony w związku z uchyleniem art. 36 ust. 5, który zasadniczo dawał pracodawcy możliwość zgłaszania tej samej oferty pracy do kilku PUP – tj. właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy lub miejsce wykonywania pracy.  W wyniku przyjętych zapisów zawężono pracodawcy taką możliwość do dokonania zgłoszenia oferty tylko raz w jednym PUP. Jednak sam decyduje o tym czy będzie to urząd właściwy ze względu na jego siedzibę, miejsce wykonywania pracy czy dowolnie wybrany PUP na terenie kraju, który w jego opinii zapewni najlepszą realizację zgłaszanej oferty pracy.

Art. 36 ust. 5 b i  5 d.

Przepisy zawarte w art. 36 ust. 5 b i 5 d są przepisami nowymi.

Celem wprowadzonych zapisów jest stworzenie podstaw prawnych do działań prowadzonych przez PUP w związku z przyjmowaniem i rozpowszechnianiem ofert pracy w ramach bezpośredniej współpracy z pracodawcami.  W dotychczasowej praktyce PUP stosowanej od dawna, a od 2007 roku realizowanej na podstawie tzw. rozporządzeń regulujących świadczenie usług, funkcjonował podział ofert pracy na :

   §        oferty zawierające dane umożliwiające identyfikację pracodawcy (tzw. oferty otwarte),

§        oferty nie zawierające takich danych (tzw. oferty zamknięte).

 Generalnie zastosowany podział dokonywany był na etapie przyjmowania oferty pracy, stosownie do decyzji pracodawcy dotyczącej zgody na upowszechnianie jego danych, w tym zakresie PUP stosował odrębne rozwiązania dla każdej z wyróżnionych kategorii. Tym samym wprowadzony w art. 36 ust. 5 b przepis daje pracodawcy zgłaszającemu ofertę pracy, prawo do ograniczenia osobom niezarejestrowanym w PUP dostępu do danych identyfikujących pracodawcę.

 Celem art. 36 ust. 5 d jest zagwarantowanie pracodawcy, że osoby które się do niego zgłoszą będą osobami spełniającymi jego oczekiwania, a PUP dokona ich doboru zgodnie z wymaganiami zawartymi w zgłoszonej ofercie pracy.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję oferty pracy – art. 2 ust. 1 pkt 16 a – ustawy, która precyzuje jej definiowanie.

 Art. 36 ust. 5 c

Przepis art. 36 ust. 5 c jest przepisem także nowym i określa, który PUP jest odpowiedzialny za realizację oferty pracy.

Celem jest precyzyjne wskazanie na fakt, że za realizację oferty pracy odpowiada ten PUP, do którego zgłosił się pracodawca. Wybrany przez pracodawcę urząd jest odpowiedzialny za realizację oferty pracy na każdym etapie postępowania z tą ofertą. Zgodnie z zapisem tego przepisu, jeśli ten urząd nie dysponuje kandydatem odpowiadającym oczekiwaniom pracodawcy powinien również skoordynować działania innych PUP-ów, które chciałyby skierować do pracodawcy zarejestrowanych u siebie bezrobotnych lub poszukujących pracy.

Należy także zwrócić uwagę na fakt, iż istnieje możliwość sfinansowania przez PUP bezrobotnemu kosztów przejazdu do pracodawcy poza jego miejscem zamieszkania, gdy przejazd jest związany z rozmową kwalifikacyjną  (art. 45 ust. 3).

Art. 36 ust. 5 e pkt 2

 Powyższy przepis jest zapisem nowym i daje PUP możliwość odmowy przyjęcia oferty pracy od pracodawcy, który w okresie 365 dni przed dniem zgłoszenia oferty pracy został skazany prawomocnym wyrokiem lub jest objęty postępowaniem wyjaśniającym w sprawie o naruszenie praw pracowniczych.

W tym kontekście podstawą do ewentualnej odmowy przyjęcia oferty pracy jest :

§        informacja przesłana przez okręgowego inspektora pracy wynikająca z przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007, Nr 89, poz. 589, z późn. zm.),

§        zgłoszenie dokonane przez klienta PUP potwierdzone stosownym dokumentem (wyrok skazujący pracodawcę lub informacja o wszczęciu postępowania wyjaśniającego).

 Zgodnie z interpretacją MPiPS powyższy przepis jednak nie nakłada na PUP obowiązku żądania ustnych bądź pisemnych oświadczeń od wszystkich pracodawców składających lub potwierdzających aktualność złożonej wcześniej oferty pracy.

Dodatkowo, przepisy :

Art. 38 ust. 2

Zapis art. 38 ust. 2 rozszerza zakres tzw. usługi poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej poprzez wprowadzenie pomocy we wspieraniu rozwoju zawodowego pracodawcy i jego pracowników.

Celem wprowadzonego rozwiązania jest znaczne ułatwienie pracodawcy podejmowanie kluczowych decyzji związanych z dalszym własnym rozwojem zawodowym, jak i co istotne rozwojem jego pracowników.

Urzędy pracy, w tym zakr4sie tematycznym podejmują działania na wniosek pracodawcy :

§        pracodawca może zgłosić potrzebę wsparcia rozwoju zawodowego - swoich pracowników składając pisemny wniosek do urzędu.

Natomiast, jeżeli pracownik, na wniosek pracodawcy chciałby skorzystać z dodatkowych form pomocy ze strony urzędu przysługującej osobie ze statusem poszukującej pracy, to wówczas powinien się zarejestrować jako poszukujący pracy

Art. 39 c

 Powyższy przepis zawarty w art. 39 c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określa, że z pośrednictwa pracy oraz poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej w zakresie określonym dla pracodawców mogą korzystać także przedsiębiorcy, którzy nie są pracodawcami.

 Celem tego przepisu jest ułatwienie dostępu do usług świadczonych przez PUP. Dotychczas z usług mógł korzystać wyłącznie pracodawca, tj. jednostka organizacyjna, która zatrudniała co najmniej jednego pracownika. Jednak prowadziło to do sytuacji, w której jednoosobowy przedsiębiorca czyli podmiot, który nie zatrudniał żadnego pracownika - nie był z przyczyn formalnych obejmowany działaniami pośrednika pracy czy doradcy zawodowego. Jednocześnie nie miał możliwości zgłoszenia ofert pracy.

Na podstawie nowego przepisu przedsiębiorcy, którzy nie zatrudniają pracowników i tym samym nie spełniają wymagań określonych w definicji pracodawcy, będą mogli korzystać z pełnej palety usług oraz pomocy w zakresie pośrednictwa pracy i poradnictwa zawodowego, w tym także informacji zawodowej, przewidzianej dotychczas wyłącznie dla pracodawców.